วันเสาร์ที่ 17 มิ.ย. 49

Chapter 4

ตอนแรกก็ลังเลว่าจะปัยตามดีป่าว เพราะมั่ยอยากเหนแค่รถตู้ทึบๆ อีก อยากเก็บความทรงจำที่ดีของเมื่อวานใว้ครั้งสุดท้ายย แต่กุก็ตัดสินจัยแล้วว่าต้องปัยตามหั้ยด้าย ตั้งจัยตั้งแต่แรกแล้ว อีกอย่างก็ม่ายรุว่าดงบังจะกลับมาอีกเมื่อไหร่ ถึงกุปัยเรียนดาว้องก์ ก็เรียนมั่ยรุเรื่องอยู่ดี ทั้งง่วง ทั้งคิดแต่เรื่องดงบังถ้าคนมะบ้าก็คงหาว่าเว่อร์....

ตอนเช้าเลยปัยกินก๋วยเตี๋ยวแถวบ้านก่อน ชามเดียวกุนั่งเปนชั่วโมง โทรปัยชวนโบลิ่ง โบก็จะโดดเรียนสมัย ปัยด้วยเหมือนกาน และก็ดูโอทริปนี้ของกุตอนแรกก็ลังเล แต่กุรุ้ว่ามานอยากปัยมากก ..มันก็เหมือนกรูนั้นแหละ คิดแต่เรื่องยูโน และมันก็มั่ยพลาด ตัดสินจัยปัยลุยกะกรู แล้วก็โทรถามพี่ตาลว่าเค้าเอางาย พี่ตาลเค้าปัยรอที่โรงแรมก่อน กุก็คิดเหมือนกันว่าจะปัยรอโรงแรมก่อน กุปัยท่าน้ำ กินน้ำปั่นแก้วเดียวนั่งเปนชั่วโมงเหมือนกัน รอโบลิ่งกะณัชชา นานมากก ระหว่างนั้นก็เขียนไดอารี่ เพราะกลัวลืม ต้องรีบบันทึก มั่ยอยากเสียดายแบบเอสเจ ที่มะด้ายเขียนเอาไว้ จนพวกมันมาถึงก็เลยรีบขึ้นเรือด่วนปัยสาทร แล้วก็ต่อแทกซี่ปัยโรงแรมเมโทร โทรถามพี่ตาลบอกว่าดงบังกะลังจะออกแล้ว

พวกกุก็ภาวนาขอหั้ยปัยถึงก่อน ปัยถึงซักพักก็เหนรถตู้เพื่อนเที่ยวออกมา พวกเราก็นั่งรอในแทกซี่อยู่แล้ว กรูเหนเค้าขยับม่านหั้ยสนิทอะ กุก็เอาแล้ว ช่ายแน่เลยยมั่ยงั้นเค้าจะขยับม่านปิดทัมมัย แต่พี่ตาลเค้าบอกอาจจะหลอกก็ด้ายเลยออกแทกซี่ตามปัย จนยูเทริ์นกลับมาที่โรงแรมอีก เพราะพี่ตาลบอกอาจโดนหลอกก็ด้าย คือวนปัยวนมาหยั่งงี้หลายรอบมาก กุกัวพี่โชเฟอร์เค้าด่ามากมาย เลยตัดสินจัยลงกันก่อน จนตัดสินจัยปัยรอที่แกรมมี่ก่อน เพราะเพื่อนพี่ตาล กะจอย บอกว่าดงบังปัยแกรมมี่แล้ว ตอนนั่งรถปัยก็เสียดายว่าทัมมัย มั่ยตามเพื่อนเที่ยวปัยตั้งแต่แรก แล้วสรุปเพือนพี่ตาลก็บอกว่าดงบังยังมั่ยถึง โล่งซะงั้น.....

พวกสต๊าฟก็ต้อนหั้ยเข้ามาเรวๆ เด๋วดงบังมาถึง เค้าจะกันมั่ยหั้ยเข้าแล้ว แบบว่าข้างนอกคนรอเยอะ ข้างในตึกคนรอเยอะโคดดด เค้าหั้ยนั่งรอเปนแถวเรียบร้อย แต่พวกกุปัยทีหลัง ก็เลยต้องยืน ก็มันมองมั่ยเหนอะ แล้วพี่สต๊าฟก็หั้ยซ้อมพูดว่า

สวัสดีค่ะ ดงบังชินกิ ดงบังชินกิ เชโก ซารังแฮโย แบบกุก็พูดนะ อยากหั้ยดงบังมองแฟนคลับไทยแบบรุสึกดี ก็ดีอะ ดูเรียบร้อยดี ........แต่พวกที่นั่งข้างหน้าเมิงอย่าลุกแล้วกัน ซ้อมกันหลายรอบ

Chapter 5

และแล้ว พอดงบังมา เท่านั้นแหละ กรี๊ดกันกระหึ่มมาก ทุกอย่างที่ซ้อมมาลืมหมด มั่ยด้ายพูดเลยย แต่กุว่ามันก็พูดมั่ยทันด้วยอ่า เพราะเดินกันเรวมากก โดยเฉพาะยุนกะแจ เดินมาก่อน แล้วก็ตามด้วย เซีย มิก แมกก็ทิ้งห่างตามมาสงสัยจะกัวแฟนคลับไทยกัน..อิอิ

แล้วก็ด้ายเวลามีท TT__TT มะไหวแล้นอยากจะร้องห้าย อิจฉาคนที่ด้ายมีทโคดๆ แบบพี่ก้อยร้องไห้เลยอ่า.....คัยที่ด้ายมีทมีรัยก็มาเล่าหั้ยฟังด้ายนะ.......แล้วก็รอจนมีทเสดพี่สตาฟก็หั้ยนั่งเรียบร้อย เด๋วดงบังจะลงมา แต่สรุปก็ยังมะมีวี่แวว

เค้าบอกว่าดงบังปัยแล้ว เพราะพวกเรามั่ยยอมเรียบร้อยกันซักที กุก็เอางัยดีวะปัยแน่ยัง..... กุ กะ ชา กะ พี่ก้อย ก็เลยรีบออกปัยข้างนอก ตกลงกะพี่ก้อยว่าจะเอางัยกันดี พี่ก้อยบอกว่าจะปัยเสี่ยงดวงที่พารากอน กุก็ยังงัยก็ด้ายอะ มันม่ายรุจะตามที่หนายแล้วอะ โรงแรมก็มั่ยกลับแน่อยู่แล้วว

ซักพักก็เหนการ์ดลงมา แล้วรถบัสหงส์ทองก็มาจอดหน้าบันได กรูก็ลังเลว่าตกลงดงบังปัยยังเนี่ยยย กรูกะชาเลยวิ่งปัยดูที่หลังแกรมมี่ แบบรถตู้เพื่อนเที่ยวกะฟอจูนเนอร์ จอดอยู่ทั้ง 2 คัน เอาแล้วเว้ย++ ดงบังยังมั่ยปัยเว้ย ณัชชา++

กรูกะชาก็รออยู่แถวนั้นหลังที่จอดรถ เพราะกลัวการ์ดมาไล่ แล้วก็มีแฟนคลับจอดรถตู้รอตามเหมือนกัน และแล้วฟอร์จูนเนอร์ก็ขับมา เฮ้ยๆ++ ณัชชาคนข้างในใส่เสื้อยืดอะ อ๊ากก ดงบังชัวๆ แล้วก็เหนแฟนคลับ2คนยืนบ๊ายบายคนข้างในอะ

พวกกุเลยวิ่งปัยโบกแทกซี่ตามปัย โทรหาพี่ก้อย ๆบอกว่าพี่ก็ตามหงษ์ทองมาเหมือนกัน จนรถปัยติดทางแยกก เหอๆ กุหลุดแล้ว ตามมั่ยทันแล้ววว พอออกปัยด้าย พี่แทกซี่ก็เลี้ยวปัยอีกทางหนึ่งหั้ย ก็ม่ายรุจะปัยทางไหนอะ ชามันบอกเหนเพื่อนเที่ยวเลี้ยวเข้าปัยในซอยอะ ก็เลยเปลี่ยนแทกซี่ตามเข้าปัย

อ้าวเฮ้ย+ซอยตันนี่หว่า เอางัยดี กลับๆแล้วก็โทหาพี่ก้อย ๆ บอกว่าตอนนี้ฟอร์จูนเนอร์ตามหลังหงส์ทองมา พวกกุก็อ๊ากสส เจงอ๊า พี่ก้อยบอกว่ารถมาทางโรงแรม เลยตามปัย คุยอีกที พี่ก้อยหั้ยมาที่ธนิยะ ตอนแรกก็งงว่ามันคือรัยอะ ร้านอาหารญี่ปุ่นหรอ??? แต่มันเปนแบบย่าน ช้อปปิ้ง ศูนย์การค้าอะ

เริ่มมืด พวกญี่ปุ่นที่กุเหนในห้าง มีคนนึงมองข้างหลังเหมือนแมก ก็เดินมา กุกะชาก็ทำเนียน...เค้าม่ายรุเลยยยนะเนี่ย ว่าเมิงมาตาม.... ด้ายยินเค้าพูด ดงบังชินกิ หลายครั้ง เมิงงงงงช่ายแน่ๆ แดนเซอร์แน่เลย แล้วพวกเค้าก็เดินปัยทางนู้น หั้ยชาเดินตามปัย แป๊บนึงมันเดินกลับมาบอกว่า เค้านั่งแทกซี่ออกปัยแว้ววว กรูก็เอางัยวะ ตามดีป่าวว แล้วโบลิ่งก็โทมาบอกว่า แฟนคลับปัยรอที่สนาบินกันแล้ว จนมาเจอพวกพี่ก้อยอีกทีแล้วก็แยกกันหาไหม่ แล้วกุก็เข้าปัยถามพวกแฟนคลับอีกกลุ่มนึง รุป่าวว่าดงบังปัยที่ไหน เค้าบอกว่าน่าจะปัยแถวร้านนั้น แต่เค้าบอกว่าดงบังมั่ยชอบหั้ยตาม กรูก็รุสึกผิดอะนะ แต่ทัมงายด้ายอ่า ไหนๆก็มาแล้ววอะ จนเหนเพื่อนเที่ยวสตร์าทรถ เฮ้ย แฟนคลับวิ่งตามกัน กุเลยวิ่งตามปัยจนรถมาหยุดหน้าสปา เฮ้ยดงบังอยู่ร้านนนวดนี่เองหรอ เดินเลี้ยวจากเมื่อกี๊มานิสเดวเอง กุเลยโทรปัยบอกพี่ก้อย การ์ดหน้าร้านเต็มเลยอะ เหมือนกลัวโดนลอบสังหารอะรัยประมาณเนี้ย ....กรี๊ดดดดด อ๊ากกก แล้วดงบังก็เดินออกมา....เท่านั้นแหละ ..... อึ้งปัยเลย ทัมรัยมั่ยถูกเลย..ยืนค้าง เพราะยืนอยุ่หน้าร้านข้างรถตู้อะ แล้วดงบังเดินมาขึ้นรถ มีคนเรียกมิกกี้ หันปัยเหนมิกกี้ทำหน้าบึ๋ยอะ เลยมั่ยกล้าเรียก หันปัยเหนแมก ตั้งสติด้าย เลยเรียกแมกซะเลย จิงๆ ตอนแรกก็มั่ยด้ายกะเรียกหรอก แต่คนอื่นเรียกกันก่อนก็เลยตื่นเต้น เรียกตาม แล้วก็รีบวิ่งปัยเรียกแทกซี่ตาม

Chapter 7

อยากจะบอกว่าพี่แทกซี่คนนี้กวนตีนน มาก มั่ยเข้าจัยพวกเราเลยย แกล้งขับรถช้า บอกมั่ยพอจัยก็ลงปัย ถ้ากุมั่ยติดว่ามันมั่ยมีแทกซี่กรูมั่ยง้อเมิงหรอกกก มีแฟนคลับตามปัยหลายกลุ่ม จนรถเลี้ยวปัยในซอย แถวนั้นมันเป็นย่านแบบภัตาคาร ร้านอาหารเกาลีอะ ...ย่าน korean town อะ...รถจอด แล้วดงบังก็หายปัยไหนมั่ยรุ ก็เลยออกมาหน้าซอยใหม่ เดินปัยเดินมา ก็เพิ่งรุว่าดงบังอยู่ในร้านอาหารเกาหลี จางวอน คือมีแฟนคลับรอกันหลายคน แต่เราถือว่าน้อยนะ นั่งรอตรงบันไดหน้าร้าน แบบการ์ตรึม มีเด็กเกาหลีผู้ชายคนนึงอายุ 15 เด็กก่า กุ2 ปี ก็น่ารักดี พี่ก้อยก็เข้าปัยถาม เค้าบอกว่าดงบัง นั่งกินอยู่ชั้น2 ขึ้นปัยมั่ยด้าย แหมพี่ก้อยเร็วมากๆ แล้วกุก็ถามพี่ก้อย ว่าเค้าชื่อรัย พี่ก้อยก็เดินปัยถาม กุหันปัยมอง แบบพี่ก้อยก็ชี้มาทางกรูแล้วบอกว่า She want to know What s your name ? ซะงั้นอะ มั่ยค่อยเลย มาแอบอ้างง หลอกเด็กชัดๆ เค้าชื่อ ฮอนอึน ..ชั่ยป่าววะ... แต่มองปัยมองมาก็หล่อนะ ออกแนวแอบชอบหวะ555+ พี่ก้อยจะตบมั๊ยเนี่ยยย.... แล้วก็คุยกะคนเกาหลีที่เค้าอยู่ที่นี่พูดไทยด้าย ใจดีด้วย เค้าบอกว่า ดงบังดังมากที่เกาหลี ดูเค้าตื่นเต้นมาก ลูกเค้าก็ปัยตามที่โรงแรม เข้าปัยในร้านอาหารแต่ขึ้นมั่ยด้าย แต่กรูมะชอบมัน ชากะพี่ก้อยก็เกลียดมาน มันทำหน้าตาดูถูกแฟนคลับไทยมากมาย พวกเรานั่งจับเจ่า รอดงบังเสวยพระกระยาหารเสดด และแล้วก็กะลังจะออก แบบทุกคนปัยยืนเรียงรอที่หน้าร้าน เหมือนรอรับเสด็จอะ เหอๆ แจออกมาคนแรกเลย ใส่เสื้อกั๊กคลุมเหมือนที่ด๊องชอบใส่อะ น่ารักดี กุว่ากุเหนมิกกี้หน้าบึ๋ยอีกแล้ว ผิดกับที่งานชาแนลวีเลย ก็ม่ายมีคัยรุมทึ้งเลยย เพราะรุหน้าที่กันดี ด้ายยินแต่คนเรียกยูโน กรูเลยเรียก แจจุง คำเดวเท่านั้นแหละ กลัวเค้ารำคาญ แค่นี้ก็รุสึกผิดแล้ว แล้วก้วิ่งปัยเรียกแทกซี่รอ อ้าวว ดงบังยังมะออกรถซะที เลยวิ่งกลับปัยยืนข้างรถเพื่อนเที่ยว ม่ายเหนอะ ทึบๆ แบบพี่ก้อยเอาสร้อยฝากการ์ดหั้ยแจอะ อิจฉาๆ แล้วรถก็ออก กุก็วิ่งปัยนั่งรถตามต่อ

คราวนี้ดงบังจะปัยสนามบินแล้ววอะ แต่ เลี้ยวปัยจอดรถเติมน้ำมันที่ปั๊มอะ รถกุก็จอดรอเหมือนกัน คือพี่แทกซี่คนนี้เค้าดีมากเลยย เค้าตื่นเต้นแทนพวกกุ พี่ก้อยแอบกดดันเค้าเล็กน้อยย -_- จนรีบตามออกจากปั๊ม แต่แล้วทันใดนั้นรถก็ค่อมฟุตบาท กรูแบบเฮ้ย เกิดอะรัยขึ้น ลงปัยดู....จบกันๆ มั่ยทันแล้ว คือถ้าดงบังเห็นเหตุการณ์คงสมน้ำหน้าพวกกุมากมายอะ ประมาณว่าอยากตามกุดีนัก คนในปั๊มเค้าก็มาช่วยยกรถหั้ย แล้วก็ปัยต่อๆ เฮ้อ..อยากจาร้องห้าย หลุดปายแล้ว คือตามมาทั้งวัน มาหลุดเอาตอนนี้ซะงั้น เลยขึ้นทางด่วนน ขนาดกรุปัยสอบธรรมศาสตร์ ยังต้องพิจารณาว่าต้องขึ้นทางด่วนมั๊ย.. แต่ตามดงบังกรูมั่ยต้องคิดเลย รถติดมากกก พี่ก้อยโทมาถามเพื่อน..ดงบังจะถึงแล้ว ยังงัยก็มั่ยทัน กุก็ปลง เศร้าจาย เจ็บจาย เสียดายโคดดดด มั่ยด้ายส่งดงบัง ปัยถึงก็เจอการ์ดกะลังจะกลับ กูก็อ้อนวอนขอโปสเตอร์ลายเซนเค้า อีกคนบอกว่าเอาปัยหั้ยน้อง อีกคนบอกว่า ปัยดูในเวบจะเอาปัยประมูล ออกแนวเลวววนะเนี่ยยย ...กรูก็เลยขอบัตรการ์ดที่เค้าห้อยคอ ที่เปนรูปดงบังแทน เค้าก็ม่ายหั้ยเหตุผลเหมือนเดิม แต่เค้าก็หั้ยซากในรถมาแทน ก็คือ ของที่ดงบังกิน กรูด้ายกล่องป๊อกกี้กินเหลืออันนึง ชาด้ายเดนทีน...ชั่ยป่าววะ แต่ก็ยังดีวะ กลับบ้านอย่างพารานอย

แต่รวมๆก็ถือว่าดี คิดถึงดงบังหวะ .เอสเจเก็บใว้ในก้นบึ้งของหัวจัยก่อน..............+_+>_<

Ending Chapter..

----ปัยตาม ดงบัง 2 วันกุนั่งแทกซี่ทั้งหมด 10 คัน

-------การปัยตามครั้งนี้รุสึกว่าตัวเองมีสปิริต++ในการตามเหลือเกินน

-----------วันนี้ ประทับจัยตอนรอที่ร้านอาหารเกาหลี มากมาย..คือรุสึกเหมือนอยู่ที่เกาหลีเลยอ่า และออกแนว ฮอนอึนหล่อด้ายจัยอะ แอบชอบเว้ยยย+++

--------------ขอบอกว่า รุสึกดีมากกที่ด้ายรุจักแฟนคลับ เพิ่มขึ้นอะ ทั้งพลอย ไอซ์ นัท และ เพื่อน พี่พลอย พี่ก้อย พี่ตาล โดยเฉพาะพี่ก้อย พี่ตาล ดีจายมากที่ด้ายรุจักพวกพี่ ออกแนวเริ่มซี้ปัยเลย ด้ายจัยเจงๆ คราวหน้าพวกเราปัยตามด้วยกานอีกน้า

------------------ขอขอบจาย ณัชชา เพื่อนรัก มากมายนะเว้ย คือเราเป็นดูโอที่ดีที่เข้าขากัน ในทริปนี้เหลือเกิน ถึงแม้เมิงจะลังในจุดมุ่งหมายบ้าง ความรุสึกอยากปาย ของเมิงเหมือนกรูเจงๆ หวังว่าคราวหน้าเมิงจะเข้าจาย ว่าถ้าเราตั้งจาย มีจุดมุ่งหมาย เราจะมั่ยทิ้งจุดมุ่งหมายนั้นง่ายๆ คือกุมีความสุขมากที่ด้ายปัยลุยกะเมิงนะเว้ย

---------------------กุรุสึกแม่เค้าก็เข้าจัยกุมากขึ้นนะที่กุบ้า ทุกอย่าง [ยกเว้นเรื่องโดดเรียน] เล่าหั้ยเค้าฟังหมดเลย มะอยากหั้ยเค้าผิดหวังกะการเรียนเลยย

รักแม่มากกก รักและนับถือ พระศิวะ พระแม่อุมาเทวี พระพิฆเนศ ด้วย

---------------------------เรามั่ยด้ายมีเจตนามั่ยดีนะ เราก็รุสึกผิดอะนะ มันอาจจะเสียมารยาทที่ตามดงบังตลอด แต่เราก็รุ้ตัวเองว่าควรทัมงัย เจียมตัวเอง ถึงจะด้ายเจอใกล้ๆ แต่มันเหมือนไกลเกินเอื้อมจิงๆ ทัมรัยมั่ยด้ายเลยย ดงบังเป็นเทพเจ้าแห่งโลกตะวันออกจิงๆ ...พระเจ้า..... เราว่าแฟนคลับคงจะเข้าจายนะ ถ้าคุณมีโอกาสปัยคุณก็ต้องปัยตามอยู่แล้วชั่ยมะ ยกเว้นแต่คุณจะมั่ยบ้าเท่าที่ควร

-------------------------อยากบอกว่า ทั้งที่ปัยตามดงบัง และแอสเจ นั้นมันเป็นความทรงจำที่ดีมากๆๆๆๆๆ จะมั่ยลืมความทรงจำและความประทับจับที่เคยด้ายเจอ ด้ายตาม เลยย เจงๆๆ ซึ้งหวะ..................

--------------------------------เราจะมั่ยลืมเพื่อนที่ชอบดงบัง เอสเจ แน่นอน และเราจะต้องปัยทวงตังค่าแทกซี่กะดงบังแน่นอน----------------------

^_^----------------------^o^------------------->_<---------------------^_^